W znaczeniu ekonomicznym praca jest miara wysiłku włożonego przez człowieka w wytworzenie danego dobra; musi być to czyn świadomy, aby człowiek mógł osiągnąć ustalony cel. Jest ona czynnością umysłowa i fizyczna, która zmierza do zaspokojenia potrzeb. Poprzez działalność pracy człowiek generuje wartość ekonomiczną w postaci towarów lub usług. W pracy przekształca się z pomocą narzędzi pracy (maszyn, urządzeń, środków technicznych) przedmioty pracy i przystosowuje je do potrzeb oraz świadczy określone usługi materialne (transport, usługi remontowe) i niematerialne. Praca zawiera trzy elementy. Pierwszy to sama praca, która polega zawsze na wydatkowaniu określonej energii mięśni i mózgu. Jeżeli praca ma charakter prosty i wymaga głównie wysiłku fizycznego mówimy wówczas o pracy prostej. Następny element to przedmiot pracy, czyli cel, do którego zmierzamy. I ostatnim są narzędzia, które są niezbędne do wykonania zadania. “Wkład pracy może być mierzony za pośrednictwem dwóch wielkości jakimi są czas jej trwania produktywność pracującego nazywana jego mocą. W pracy jednak najważniejsza jest jakość, a zaraz za nią prędkość. Praca może być sezonowa, najczęściej zależna od pory roku, ale także dorywcza, czyli na krótki czas. Ma ona jedynie dopełnić i powiększyć zarobki, a nie stanowić ich główna część. Zespoły pracowników określa się różnymi nazwami jak zespoły, brygady czy załogi. Człowiek prezentuje trzy postawy wobec pracy. Jedni uznają ja za przymus, drudzy za wartość sama w sobie, dającą cel, a trzeci za środek dochodów.